بچه که بودم وقتی یک بزرگتری دعوایم می کرد و به من بر میخورد دلم می خواست بمیرم

البته به معنای واقعی مردن

می دونید چرا؟

چون فکر می کردم اگر بمیرم اونوقت اون بزرگتر تا آخر عمرش همش ناراحته و عذاب وجدان داره از اینکه بیخودی منو دعوا کرده و اونوقت دل من خنک میشه

ایده بدی نبود فقط حساب یه چیزو نکرده بودم اونم اینکه در ازای ناراحت شدن اون من خودم می مردم

حالا دیگه اینطوری فکر نمی کنم

حالا اگه کسی منو ناراحت کنه بهترین کاری که به ذهنم میرسه اینه که

اولا خودم رو ناراحت نشون ندم (حتی اگه باشم) چون اینجوری اونطرف قضیه دلش خنک نمیشم

ثانیا به شیوه ای که کمترین ناراحتی و عذاب رو برای من داشته باشه تلافی کنم

این عالی ترین شیوه ممکنه

یک حالی میده که نگو