اندر احوالات وبلاگ نویسی
من فکر می کنم خوبه اما مثل باقی چیزا خوبه برای اهلش
اولین شرطش هم داشتن جنبه است
می دونید چرا؟ چون مثل این می مونه که پشت یه شیشه باشی که تو اونور شیشه رو نمی بینی ولی از اون طرف تو پیدایی
منظورم اینه که تو نمیبینی که چه کسی اونطرف شیشه داره تو رو می بینه و ممکنه هیچوقت هم نفهمی که مثلا کی تو رو وقتی که لخت بودی دید میزده
یه روزی یکی تو رو می بینه و با پوزخند میگه عجب .... سفیدی داری و تازه می فهمی که بعله ، ایشون هم از شما فیض می برده و شما خبر نداشتی
خلاصه وقتی که فکرت رو عریان می کنی رو صفحه وب هستن آدمایی که فقط میان یه دید میزنن و میرن ولی هستن آدمایی که نظری میدن بعضی ها از روی حس قدرشناسی به به و چه چه میکنن چون تو هم همین کار رو براشون انجام میدی ، بعضی ها هم واقعا نظری دارن
بعضی ها هم نظر دارن ولی دوست ندارن شناخته بشن
مثلا روشون نمیشه ، خجالت میکشن
شما خواننده گرامی به خودت نگیر لطفا
الآن قاطی کردم
شما هم دزدکی .... سفید ما رو یه دیدی بزن فردا با پوزخند بگو فلانی غیر از زود جوش آوردن قاطی هم داره