خیلی وقته که این ساعت شب بیدار نبودم اگر هم بودم هوشیار نبودم چون اگر که روز عادی باشه خسته تر از اینم که این ساعت بیدار باشم یا اگر به اجبار به علتی مثل مهمون داشتن و مهمونی رفتن بیدار باشم که یا سرم از باده گرمه یا چشمام از خواب

امروز چون پنجشنبه بود که الان دیگه جمعه ست من هم طبق یه قانون نا نوشته پنجشنبه ها تا ظهر تو دفتر می مونم بعد از ظهر پس از صرف ناهار یه خواب قیلوله (ده بار این غیلوله رو با غ و ۱۰ بار هم با ق نوشتم نمی دونم کدوم درسته خودم هم می دونم هزار جا می تونم چک کنم که کدومش درسته ولی شما ببخشید این کم سوادی و تنبلی ما رو ) زدم خوابیدنی

خلاصه این وقت شب نه تنها خوابم نمیاد که همچین انگار تازه دم غروبه

الآن می طلبید یه گیلاس از این شراب انگور قرمز می زدم که عیشم کامل بشه حیف که هنوز زوده و دست نداده برای همین رفتم و  یه سری به وبلاگ های لینک شده به وبلاگ های لینک شده به وبلاگ خودم زدم ( این صنعتی که در مورد لینک و وبلاگ بکار بردم اسمش در ادبیات چی بود ؟ )

دیدم چقدر نویسنده عالی داریم دور  و برمون و خودمون نمی دونستیم

یکی از یکی بهتر و جالب تر می نویسن بدون این که از سبک هم تقلید کنن یا از رو دست هم تقلب کنن

خلاصه من تنبل رو هم به وجد آوردن که چند خطی بنویسم و چقدر مسحور این پیشرفت دانش و تکنولوژی شدم وقتی می بینم که هر کسی به سادگی می تونه استعدادش رو در معرض دید و نقد عموم بزاره

رنده باد علم و دانش و تکنولوژی

زنده باد نوابغ گمنام وبلاگ نویس