دست نوشته های من

میزان تطابق دنیای هر شخص با دنیای واقعی متفاوته چون هر کسی وقایع و حقایق رو با دید و طرز فکر و باورش تفسیر میکنه و به تدریج دنیایی برای خودش میسازه که بیشترش وهم و تخیله تا واقعیت

شاید دیوانه ها دنیای متفاوت تری از ما داشته باشند برای همینه که عکس العمل و رفتارشون در برابر اتفاقات عجیب به نظر میرسه

واحد بودن دنیای هر فرد هم جالبه هم زیباست ولی متغیره

متاسفانه یا خوشبختانه دنیا های شخصی ما به تدریج رنگ واقعیت می گیرند

فکر می کنم در نظر اکثر بچه ها پدر ها موجودات روئین تنی هستند که هرگز نه از کسی کتک می خورند نه از چیزی می ترسند ، دانشمندانی هستند که همه چیز را می دانند ولی وقتی بزرگتر می شوند پدرشان از آن سوپرمنی که بود تبدیل می شود به یه آدم معمولی که خیلی چیزا رو بلد نیست ، خیلی وقتا اشتباه میکنه و ....

مادر ها که در نظر بچه ها قدیسانی هستند بی عیب و زیبا و بخشنده به تدریج مبدل میشن به زنان پا به سن گذاشته ، بعضا چاق و زشت و مریض و از اون بدتر کم کم تبدیل میشن به مادر شوهر و مادر زن های بدجنس و نیش و کنایه زن

داستان به پدر و مادر ختم نمیشه ، دوست و رفیق و رئیس و .... همه

کم کم دنیا واقعی تر و چرک تر میشه